അഡ്ലെയ്ഡ് റൈറ്റേഴ്സ് വീക്ക്: റാണ്ട അബ്ദുൽ ഫത്താഹിനോട് ക്ഷമാപണം; പ്രീമിയർക്കെതിരെ മാനനഷ്ടക്കേസ്
അഡ്ലെയ്ഡ്: വിവാദങ്ങളെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കിയ അഡ്ലെയ്ഡ് റൈറ്റേഴ്സ് വീക്കിലേക്ക് ഓസ്‌ട്രേലിയൻ-പലസ്തീനിയൻ എഴുത്തുകാരി റാണ്ട അബ്ദുൽ ഫത്താഹിനെ 2027-ൽ നടക്കുന്ന പരിപാടിയിലേക്ക് ഔദ്യോഗികമായി ക്ഷണിച്ചു.
മുൻ ബോർഡ് അംഗങ്ങൾ രാജിവെച്ചതിനെത്തുടർന്ന് ചുമതലയേറ്റ പുതിയ അഡ്ലെയ്ഡ് ഫെസ്റ്റിവൽ ബോർഡാണ് റാണ്ടയോട് പരസ്യമായി മാപ്പ് ചോദിച്ചത്. ബോണ്ടി ആക്രമണത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സാംസ്കാരികമായ കാരണങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി റാണ്ടയെ ഒഴിവാക്കിയ പഴയ ബോർഡിന്റെ നടപടി തെറ്റായിരുന്നുവെന്നും, അത് അവർക്കുണ്ടാക്കിയ മാനസിക വിഷമത്തിന് നിരുപാധികം ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നുവെന്നും പുതിയ ബോർഡ് വ്യക്തമാക്കി. ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യം സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ മുൻ ബോർഡ് പരാജയപ്പെട്ടുവെന്നും അവർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
ഇതിനിടെ, സൗത്ത് ഓസ്‌ട്രേലിയൻ പ്രീമിയർ പീറ്റർ മാലിനൗസ്കാസിനെതിരെ റാണ്ട അബ്ദുൽ ഫത്താഹ് മാനനഷ്ടക്കേസ് ഫയൽ ചെയ്തു. തന്നെ ഭീകരവാദികളോട് അനുഭാവം ഉള്ളവളായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന തരത്തിൽ പ്രീമിയർ പ്രസ്താവന നടത്തിയെന്നാണ് റാണ്ടയുടെ പരാതി. “ഞാൻ ഒരു മനുഷ്യനാണ്, അല്ലാതെ ആർക്കും എപ്പൊഴും ഇടിക്കാവുന്ന ഒരു പഞ്ചിംഗ് ബാഗ് അല്ല,” എന്ന് അവർ പ്രതികരിച്ചു.
റാണ്ടയെ ഒഴിവാക്കിയതിനെതിരെ 180-ലധികം എഴുത്തുകാർ പരിപാടി ബഹിഷ്കരിച്ചതോടെയാണ് പ്രശസ്തമായ ഈ സാഹിത്യോത്സവം റദ്ദാക്കേണ്ടി വന്നത്.
ഈ വിഷയത്തിൽ ഓസ്‌ട്രേലിയൻ മലയാളി ന്യൂസിന്റെ അഭിപ്രായം ..
ഈ സംഭവവികാസങ്ങൾ അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യവും രാഷ്ട്രീയ ഉത്തരവാദിത്തവും തമ്മിലുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ ബന്ധത്തെയാണ് കാണിക്കുന്നത്.
അഡ്ലെയ്ഡ് ഫെസ്റ്റിവൽ ബോർഡിന്റെ പുതിയ തീരുമാനം ജനാധിപത്യപരമായ ഒരു തിരുത്തലായി കാണാം. എഴുത്തുകാരിയെ തിരിച്ചെടുക്കാനും മാപ്പ് പറയാനും തയ്യാറായത് ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടുള്ള ബഹുമാനമാണ് കാണിക്കുന്നത്.
ഒരു സാഹിത്യോത്സവത്തിൽ ആരെ പങ്കെടുപ്പിക്കണം എന്നത് രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ തീരുമാനത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നത് അപകടകരമായ കീഴ്വഴക്കമാണ്. പ്രീമിയറുടെ പ്രസ്താവനകൾ ഒരു വ്യക്തിയെ അകാരണമായി മുദ്രകുത്തുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചുവെന്ന പരാതി ഗൗരവകരമാണ്. ഉത്തരവാദിത്തപ്പെട്ട സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്നവർ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ ജാഗ്രത പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ജസീന്ത ആർഡേൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രമുഖരും മറ്റ് എഴുത്തുകാരും എടുത്ത ശക്തമായ നിലപാടാണ് ഈ മാറ്റത്തിന് കാരണമായത്. നീതി നിഷേധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ സമൂഹം ഒന്നിച്ചു നിന്നാൽ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയുമെന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമാണിത്.
ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ , കലയും സാഹിത്യവും രാഷ്ട്രീയ ഭയമില്ലാതെ സ്വതന്ത്രമായി നിലനിൽക്കേണ്ട വേദികളാണെന്ന് ഈ സംഭവം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
